რეკლამა Presa.ge-ზე: 599 877 901
სპეციალური ფასები
 კალენდარი
ორშ სამშ ოთხ ხუთ პარ შაბ კვ
272829303112
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
ამინდი
  თბილისი8°-17°
  ქუთაისი12°-22°
  ბათუმი11°-17°
"სიმსივნის დიაგნოზით და სასწრაფო ქირურგიული ჩარევის აუცილებლობით ორი თვე ვიარე აღმა-დაღმა"

20:12 27.12.2016
["პრესა.ჯი"]
თავდაცვის ყოფილი მინისტრი თინა ხიდაშელი სოციალურ ქსელში წერილს აქვეყნებს, რომელმაც მომხმარებელთა დიდი გამოხმაურება გამოიწვია:

"დამშვიდობება 2016 და მისალმება 2017-ს! დიაგნოზი: ვორკოჰოლიკი" - ასეთი სათაურით გამოაქვეყნა ვრცელი პოსტი სოციალურ ქსელში თავდაცვის ყოფილმა მინისტრმა, თინათინ ხიდაშელმა, რომელსაც უცვლელად გთავაზობთ.

"გამარჯობა, ჩემი სახელია ტოდი. 
მე ალკოჰოლიკი ვარ! ვცდილობ თავი დავაღწიო !
უკვე 10 დღეა სასმელის გარეშე ვარ!" 

ოვაციები, ბევრი ტაში, მილოცვები, წახალისება..

ალბათ ბევრს გახსოვთ მსგავსი სცენა თქვენთვის ნაცნობი ფილმიდან. ასევე გემახსოვრებათ ისტორიის გაგრძელება: ერთად შეკრული ჯგუფი, ამბის გაზიარება, გადარჩენილები, გაქცეულები, გვერდზე დარჩენილები. 

მეც ასე დავიწყებ. თქვენ სწორედ ის ჯგუფი იქნებით. ჯგუფი, რომელსაც გაგიზიარებთ ჩემს ბრძოლას და რომელთან ერთადაც გავიმარჯვებ. 

მაშ ასე. დავიწყოთ!

გამარჯობა!

ჩემი სახელია, თინათინ ხიდაშელი ("თინათინ" და არა "თინა").

მე "ვორკოჰოლიკი" ვარ. 

თინა თანდათანობით გაჩნდა, ერთხელ, ორჯერ და შენარჩუნდა. არ მომწონს, არ მიყვარს. მაბერებს, თინა სიცოცხლისგან დაცლილია, ზოლიან პიჯაკს გავს. თინა ჩემი ვორკოჰოლიკობის ხნისაა, სწორედ მისი ნაწილია და მასაც უნდა დავაღწიო თავი. 

დათო თინის მიძახის, ბავშვები დედას, ჩემები თიკას, თიას, ბავშვობაში ყველა თინიკოს მეძახდა, მეგობრების ნაწილი თინათინს. თინიკო მემხიარულება. იმ წლებში მაბრუნებს განსაცდელსაც რომ ღიმილით ვხვდებოდი.
თითქმის სამი თვეა ვცდილობ "მას/თინას" დავაღწიო თავი. 

- როგორ გაჯობათ?
- ისე, თავისთავად მოხდა. 

ერთ დღეს, მაშინ ძალიან პატარა ვიყავი, ორლესული ნიჩბით მოსაკლავად მომდევდნენ, შემდეგ მამაჩემს ჩემს მიერ მოპოვებულ სტუდენტობაში ფული მოსთხოვეს, შემდეგ ჩემს ქალაქში ჩვენ ერთმანეთს ვესროლეთ და ერთი ტყვია მეც შემხვდა, შემდეგ სიკვდილმისჯილებთან აღმოვჩნდი საკანში, შემდეგ კონსტიტუციის წერა დავიწყეთ და ასე თანდათან, ნაბიჯ-ნაბიჯ, ვქორწინდებოდი "მასზე" - საქმეზე. 

საქმეზე, რომელიც ჩემზე გაცილებით დიდი იყო, უზარმაზარი, ბევრის პრეტენზია ქონდა - ქართული სახელმწიფო უნდა შეექმნა, ამ სახელმწიფოში ადამიანები უნდა დაეცვა და მათთვის ბედნიერება მოეტანა. 

მისმა სიდიდემ მაჯობა, ჩამყლაპა, ჩემი ბედნიერება მოიპარა და ერთ დღეს, ჩემდაუნებურად, სრულად დამეუფლა. ის მკარნახობდა რა მეკეთებინა, რა წამეკითხა, სად წავსულიყავი, რა მენახა, ან არ მენახა, რა გამხარებოდა ან რით დავტანჯულიყავი, ვისთან მქონოდა ურთიერთობა და ვისთვის არ მქონოდა დრო, ვინ იყო ჩემთვის მთავარი და ვინ მეორეხარისხოვანი. ის ბატონობდა ჩემზე, ზუსტად ისე როგორც ნარკოტიკი, ან ალკოჰოლი ან ის ნებისმიერი, რაზე დამოკიდებულების მავნე ზიანის შემცირებისთვის ასე გამალებით იბრძვის სამყარო. 

- კი მაგრამ ოჯახი? სიყვარული?
- დიახ, მსოფლიოში ყველაზე მაგარ ადამიანზე ვიქორწინე. მაგრამ ჩვენ "პაქტი" დავდეთ, რომ ჩვენს პირად ცხოვრებას საქმისთვის არ უნდა შეეშალა ხელი, პირიქით უნდა შეევსო, უნდა დახმარებოდა. 

ჩვენ პატარა მინდორზე დავრჩით, საქმეს დიდი მინდორი დავუთმეთ სასკოლო რვეულის ფურცელზე გავლებული წითელი ხაზით გაყოფილი. 

გინახავთ ცოლ-ქმარი, რომელიც მხოლოდ კომპიუტერზე, ოფისის კედლებზე, ქაღალდებზე, კონსტიტუციაზე ეჭვიანობს? - ეს ჩვენ ვართ, "ერთად, ხელჩაკიდებული შინ და გარეთ". 

20 წელია ერთად ვართ ქორწინებაში, ოჯახში, პროფესიულად, საქმეში, ფორმალურად და არაფორმალურად, აი, თითქოს ზუსტად ისე, ჯვრისწერის დროს სასულიერო პირი რომ გმოძღვრის ავადმყოფობის დროს და სიხარულისას, და ა.შ.". სინამდვილეში, მხოლოდ ბოლო სამი თვეა ერთმანეთისთვის. 

ჩვენი 20 წლიანი ერთად ყოფნა ოჯახურ "პატარა მინდორზე" ითვლის: ქორწინების ერთ დღეს მისი ტრადიციული "მეორე დღის" გარეშე, ერთკვირიან საქორწინო მოგზაურობას პარიზში ლეპტოპით ხელში სისხლის საპროცესო კოდექსზე მუშაობის თანხლებით, ორ ორკვირიან შვებულებას, რამდენჯერმე უცხოეთში საქმეზე ერთად ყოფნისას მოპარულ თითო დღეს, ერთხელ ხუთ და მეორედ ოთხ დღეს სამშობიაროში, ხუთ დღეს ჩემი სიმსივნის ოპერაციისას. 
არც მეტი, არც ნაკლები. სულ ეს არის. 

- ასე როგორ ცხოვრობდით?
- ვცხოვრობდით... ოღონდ, როგორც დედაჩემი ხშირად ამბობდა, "სიცილი დავკარგე"! კინაღამ ბედნიერებაც დავკარგე. მე ჩემი ილუზორული სამყარო შევქმენი, ჩემს მიერვე შექმნილი ბედნიერების რკალი შემოვირტყი და იმ, მსოფლიოში ყველაზე მაგარ, ადამიანთან ერთად "დიდ მინდორზე" საზოგადო მოვლენათა ეპიცენტრში ყოფნა თვითკმარ ბედნიერებად გამოვაცხადე. ამ თითქოს სრულიად სრულყოფილად სიცოცხლით, ბრძოლის ჟინით სავსე თვეებსა და წლებში კორექტივებიც მე თავად შემქონდა, კიდევ უფრო მეტი ნამდვილი ბედნიერების წამებით. 

როცა პირველად გავხდი დედა და სანდრო დავინახე, ისეთი ლამაზი იყო, იმ მომენტში მეგონა, მთელი დედამიწა ზეიმობდა ამ სილამაზის დაბადებას. ისიც მეგონა, ყველაფერი, რაც მანამდე იყო, სწორედ მის საწოლთან დაიჩოქებდა და ცხოვრება სრულიად სხვა მიმართულებას მიიღებდა. მეხუთე დღეს უკვე ქუჩაში თავისუფალ სიტყვას ვიცავდი... 

როცა იმ საშინელი ავარიის დროს, ჩემს მესამე დაყვირებაზე დათოს ხმა გავიგე, სანდრო კარგად არისო, მაშინაც მეგონა "მორჩა, ვაჯობე. ხვალიდან ყველაფერი სხვაგვარად იქნება". თუმცა, მესამე დღეს უკვე სასამართლო დარბაზში დაპატიმრებულ ჟურნალისტს ვიცავდი. 

ამ თემაზე არასოდეს სიტყვა არ მითქვამს, ყველა ტალახი და შეურაცხყოფა ავიტანე და მომავალშიც ასე იქნება, იმიტომ რომ იმ დღეს ორი ახალგაზრდა შეიწირა საშინელმა ავარიამ. ჩვენ გადავრჩით. შესაძლოა, პირიქით ყოფილიყო, შესაძლოა ხუთივე დავღუპულიყავით, უფრო სწორედ, როგორც მერე გაირკვა, ექვსივე. როცა იმ საღამოს ავარიის ტრავმების გასინჯვისას მითხრეს, "ნაყოფი უვნებელიაო" მაშინ გავიგე, რომ ფეხმძიმედ ვიყავი. არ ვიცოდი, არც მიფიქრია, ამისთვის არ მეცალა...

მერე გიგა დაიბადა და კიდევ უფრო მეტი სინათლე შემოიტანა, თუმცა მონობას თავი მაინც ვერ დავაღწიე. 

შარშან სიმსივნის დიაგნოზით და სასწრაფო ქირურგიული ჩარევის აუცილებლობით ორი თვე ვიარე აღმა-დაღმა, ავღანეთში და ნატოს მინისტერიალზე, სამხედრო წვრთნებზე და მოლაპარაკებებზე. ბოლოს პარასკევს ოპერაცია დამინიშნეს, მე ხუთშაბათს ამერიკაში ვიზიტით გავფრინდი - კვლავ საქმემ მაჯობა. 

სიკვდილისთვის ვერ გამიმეტა და ერთად გავაგრძელეთ ცხოვრება, ისე, თითქოს არც არაფერი მომხდარა, ოღონდ, ისევ სიცილის გარეშე. 

ეხლა თითქმის სამი თვეა სასტიკი ბრძოლა გვაქვს. ეხლა უკან მოხედვის, გვერდიდან შეხედვის, ამოსუნთქვის შანსი გაჩნდა. 26 წლის თავზე ერთმანეთს შევებრძოლეთ!

თეატრში სიარული მიყვარდა, თბილისში პრემიერას უჩემოდ არ ჩაუვავალია. დედა მარჯანიშვილის თეატრის სალაროს თანამშრომელს დაუმეგობრდა ბილეთის პრობლემა რომ არ გვქონოდა. ალბათ, ერთი ათეული წელია თეატრში ოფიციალური მიზეზებით, სხვის მიერ შემოთავაზებულ რეპერტუარზე, სხვის მიერ არჩეულ სპექტაკლზე და სხვების გასართობად დავდივარ. 

ბალეტი. სულ პატარა ვიყავი და მოსკოვში ორჯერ გავიპარე დიდ თეატრში. ფიქრისაც კი მრცხვენია, ბოლოს როდის ვიყავი. 12 წლის წინ, ამერიკაში. სანდრო მყავდა "მაკნატუნაზე". არადა, რომ გეკითხათ, ამაყად გიპასუხებდით, რომ მსგავსი სილამაზე, სინატიფე, სიდიადე, ზეიმი, რომელიც საოცარ სიმშვიდეს მგვრის და ბედნიერებას მანიჭებს, არ არსებობს-თქო. 

მესამე თვეა. ჯერ არც თეატრში ვყოფილვარ, არც ბალეტზე. ჯერ კიდევ ვემზადები. არც ისეთი ადვილი აღმოჩნდა "მასთან" გამკლავება, როგორც მეგონა. ღრმად აქვს ფესვები გადგმული. "ამისთვის არ უნდა მეცალოს" ისევ ძლიერია.

ჩემი ბრძოლის მონაგარი დაახლოებით ასე გამოიყურება. 23 დღე ინტერპრესნიუსის გარეშე, თითქმის ორი თვე "იმ" ფბ-ს გარეშე, სრულად ტელევიზორის გარეშე. კიდევ უფრო მეტი წინ არის. 

- რითი ერთობოდი? როგორ ისვენებდი?
- არ მემეტებოდა არც ერთი წუთი გართობისა და დასვენებისთვის. მენანებოდა ყველა საათი ძილისთვის და განტვირთვისთვის. მეგონა "მის" გარეშე გატარებულ ყოველ წამს ღალატის საშინელ აქტს ჩავდიოდი. 

ამიტომ ის მეგობრებიც რამის დავკარგე, ვისთანაც "მის" გამო არ მიწევდა ურთიერთობა. 

ერთადერთი, შვილებთან ვერ დამამარცხა, ვერ ჩააქრო ნაპერწკალი. სწორედ ეს გადამარჩენს.

- დღეს? 
- ამ სამ თვეში ვცადე ჩამეტია "მისთვის" მიძღვნილი და ყველა ჩემთვის ძვირფასი ადამიანისგან მოპარული ორი ათწლეული. 

  • სანდროს და გიგას პირველი ნაბიჯები,
  • პირველი სიტყვები,
  • პირველი ზეიმი ბაღში, სკოლაში,
  • პირველი სექტემბერი,
  • სანდროს ხასიათის ცვლილება, თინეიჯერობა,
  • გიგას ვაჟკაცური გამკლავება "გ, ქ, კ"-ს წარმოთქმასთან,
  • წლები, რომელიც გამოვტოვე,
  • წიგნები, რომელიც ვერ წავუკითხე,
  • რჩევები, რომელიც ვერ მივეცი,
  • კითხვები, რომელზეც ვერ ვუპასუხე,
  • ღამეები, როცა ცუდ სიზმრებს ხედავდნენ და იქ არ ვიყავი.

ბოლო სამი თვე ჩემი 2017-ის დასაწყისია. როდესაც ალბათ შევძლებ კომპენსირებას, ყველაფერს ჩავატევ, ავანაზღაურებ, ასმაგად მოვინდომებ. მაგრამ ეხლა მთავარია, "მისი" მარწუხებისგან გამოვიხსნა თავი.

- რის გაკეთებას აპირებთ?


ბალანსი უნდა ვიპოვო! სიცილი უნდა დავიბრუნო! შემდეგ ისევ დავბრუნდები, ოღონდ "მასთან" ჩემი პირობები მექნება. 

მეგობრებო, 

თუ დამინახოთ დიდი მინდორი ისევ მერევა, აუცილებლად გამომაფხიზლეთ!
ბეჭდვა  
კომენტარები:
2016-12-27 20:48:30
უფალი შეგეწიოთ

ილო2016-12-27 21:23:06
თინათინ..სუნთქავ კი თავისუფლად?თუ არც ისე

თინას!2016-12-27 22:46:07
ავად მეცა ვარ, იგივე ოპერაცია მეც გავიკეთე! ბარი-ბარში ვართ.
ახლა ხომ შემიძლია სიბრალულის გარეშე გითხრა სიმართლე?
თინა, შენ მტერი ხარ და შტერიც ხარ.
მტერი ხარ იმიტომ რომ როცა ქვეყანა წინ მიდიოდა შენ და შენი Dებილი კარიერისტი ქმარი სააკაშვილს ყოველ ნაბიჯზე ფეხს უდებდით და საქართველოს წინსვლას ხელს უშლიდით.
და მეორეც, ბოდიშები არ შველის საქმეს.კარიერეის გულისთვის ბავშვები მიყრილი გყავდა. აი ამიტომ ხარ შტერი

2016-12-28 00:19:01
კარგიტ რარა დაესიეტ არავინ ვიციტ ვის რა გველის და როდის როგორ მოვიქცევიტ, აბა მაგის გულსჰი ცჰაიხედეტ.სხვა სხვის საქმესჰი ბზენია

2016-12-28 11:27:54
არავინ ვიცით ვის რა გველის...მე ზუსტად ვიცი, რომ არ მელის სამშობლოს მოღალატის "გულისამაფანცქალებელი" მდგომარეობა, მე ზუსტად ვიცი, რომ არაფერია ამ ქვეყნად ზოგადად ადამიანზე და კერძოდ შვილზე მეტი, მე ზუსტად ვიცი, რომ ვინც ლეპტოპით წავა ქმართან ერთად პარიზში "თაფლობის" თვეში, ის არც ნორმალურია, არც უყვარს ის "მსოფლიოში უმაგრესი" და ვერც სხვა "უმაგრესს" შეიყვარებს ვერასდროს....
ჰეი! ხიდაშელის ქალო! "დაამთავრე" მიშა თუ ჯერ კიდევ დაგრჩა გასათავებელი, შდმ-ან!
შენდიაგნოზიანმა უფულოებმა როგორ ებრძოლონ მაჯლაჯუნებს?

2016-12-28 20:27:33
ძალიან კარგად მესმის მისი, მეც მაქვს შეგრძნება, რომ სწავლის, სამუშაოს გამო შვილების ცხოვრებაში ბევრ მნიშვნელოვან მომენტში ისე არ ვიყავი ჩართული, როგორც მინდოდა, მაგრამ მეორე მხრივ, ის თავაუღებელი სწავლა და სამუშაოც შვილებისთვის მინდოდა და მინდა.. როგორ შეგიძლიათ ყველაფერზე ასე ბოროტად იქილიკოთ, ბევრს ნუ ილაპარაკებენ ის დედები, უსაქმურობაში და დაქალებთან ჭორაობაში რომ აქვთ გატარებული მთელი ცხოვრება და "კარგად ესმით ადამიანების და შვილის ფასი"!

bibia2016-12-28 20:34:18
უფლის წყალობით ყველაფერი კარგად იქნება.... მაგრამ შეგეშალათ ერის წინაშე.

2016-12-28 22:12:28
Ufali gfaravdet mudam

მაკო2016-12-29 20:45:08
მინდა იყოთ ჯანმრთელი და ბედნიერი!

2016-12-30 00:51:58
ჯანმრთელობას მეც გისურვებ რა თქმა უნდა, მაგრამ სიმართლე ის არის, რომ თქვენს მოღვაწეობას ქვეყნისთვის არანაირი დადებითი შედეგი არ მოუტანია. ჯობდა შვილებისთვის მიგეხედნა.

2016-12-30 01:44:24
Ufali shegeciot yvelaferi kargad iqneba uflis cxalobit magram i. Xalxs minda vutxra im qristianebs rogor shegidzliat ase gulcivebi iyot mashin roca adamianis sicocxle sascorze devs ..gana arsebobs vinme visac shecdoma ar daushvia ufali yvelas yvelafers patiobs tqven ra dagemartat yovel dgiuri locva romelic yvelam zepirad icit,mogviteve tananadebni chveni,vitarca miutevebt tananadebta matta.rogorc miutevebt ise mogetevebat geshinodet uflis

2017-01-01 20:29:51
ამ ოჯახის ბავშვები, როგორც ვიცი პრესტიჟულ ევროპულ სკოლებში სწავლობენ, შეიძლება მეშლება, მაგრამ მიყრილი ნამდვილად არ ეთქმით. მიყრილები იმ ხალხის შვილებია, ვინც მთავრობასი არ არის, არც პარლამენტში და ვისაც დღე და ღამე შრომა უწევს ლუკმისთვის.

თუთაშხია2017-01-07 03:42:32
თინა ჩახდილი ხარ)) ქოცი იყავ და ქოცად დარჩები))))

მარინა მშვიდობაძე2017-01-10 12:54:54
როგორც ქალი ქალს გითანაგრძნობ, უფალი დაგამარცხებინებს ყველა შენს ავადმყოფობას და შენს ქმარშვილთან ერთად დიდხანს იქნები ბედნიერი, მე მესმის შენი, კარგია რომ თავადაც სწორ დასკვნას აკეთებ, ქალისთვის მთავარი ოჯახი, შვილები და მეუღლეა, ესაა უზენაესი თანამდებობა, სხვა ყველაფერი წარმავალია, დაუფასებელია, მით უმეტეს საქართველოში, სადაც ვერავინ იტანს ჭკვიანს, თანამდებობის პირს, გამორჩეულს და რა გასაკვირია რომ სათანადო დაფასება ვერ მიიღე, ჭკვიანი ქალი ხართ და ეხლა მაინც გააკეთებთ სწორ დასკვნებს და იმასაც მიხვდებით, რომ ყველა ,,ნაცისგან" არ შეიძლება მტრის ხატი შექმნა და თაობები მათი სიძულვილით მოწამლოთ. ისტოეია წარმავალია და ჯერ არ არსებობს ბუნებაში დაფასებული პოლიტიკოსი. ეცადე ყველა დღე გაილამაზო, ღმერთმა დაგლოცოს.

....2017-01-11 01:41:41
ევროპაში მიყრილი შვილები მიყრილებია აბა რაა??? შვილი ოჯახში უნდა იზრდებოდეს ,მამისა და დედის გვერდით.ევროპიდან განათლებულები კი არა ,აგენტებად ბრუნდებიან,სამშობლომოძულე ღამურებად ყალიბდებიან ,სამწუხაროდ..

ლიკა2017-01-11 07:01:25
ძალიან მეწყინა,ძალიან.გამოჯანმრთელებას გისურვებთ.
თქვენ კიდევ მიშას მონებო,მორჩა თქვენი მიშა,მორჩა.ფაფუ.სხვა სექტა მოძებნეთ...
იცით როგორები ხართ,აგიხსნით:წარმოიდგინეთ კიბო გაქვთ და ნაცნობს ეუბნებით ამის შესახებ,ის კი მოგიტრიალდებათ და გახარებული გეტყვით,მოგიხდება მასეო,როგორი ადამიანი იქცევა ასე....მიხვდით? ცოტას დაგეხმარებით,აზროვნებაზე მწყრალად ხართ: ასეთი ადამიანი არის ბოროტი,უზრდელი,დეგენერატი:(დეგრადირებული),თავხედი და უტვინო იდიოტიბდა ა.შ.

ლ.გ.2017-01-11 07:13:22
ფუ,რა ჯიშის ხალხი ხართ.არ მოგაკლოთ ღმერთმა ის,რაც სხვისთვის გინდოდეთ.რამდენი უტვინო დადის ამ ქვეყანაზე,და რომ არც ეტყობათ....ვერ ხვდებით,ამ ფ/ბ გამოგააშკარავათ სუყვალა,თითოეული თქვენი სიტყვა,ჟესტი,წერა-კითხვის უცოდინრობა,გაუნათლებლობა,არაადამიანობა ...აქ ყველაფერი ჩანს,ყველაფერი გეტყობათ.იმდენი ჭკუა მაინც იხმარეთ გაჩუმდით,სასაცილოები ხართ...
რა უტვინოებიც ხართ,ისეთი უტვინო მთავრობები გყავთ.

lana2017-01-13 02:14:37
Ra bogma, ra boroteba mezizgebi qartvelo ero

lana2017-01-13 02:17:32
Tinatin, gisurveb bolomde gamojamrtelebas, shens ojaxshi asi weli mtavar diasaxlisad yofnas gisurveb, damijeret es yvelas jobia

ზეკი2017-03-09 11:55:21
ადამიანური თვალსაზრისით ყველას გაუმარჯოს პირადადაც და ოჯახშიც. არა მგონია ამ მხრივ ვინმეს რაიმე სხვა აზრი ჰქონდეს. მაგრამ, ეს საკითხის ერთი მხარეა. თინათინი მაღალი რანგის საჯარო ფიგურაა და ამიტომაც მას მისი პოლიტიკური საქმიანობის მხრივ ვაფასებთ. ეს მხარე კი, ჩემის აზრით, ვერავითარ კრიტიკას ვერ უძლებს და ვერც ზნეობრივ ფარგლებში ჯდება. არ მინდა მის "მოღვაწეობას" პირდაპირ ღალატი ვუწოდო, მაგრამ რეალურად ასე გამოდის. ჯერ იყო და, მიშას დროს ყველა ჯურის მოღალატის გვერდით და თავისი აქტიური გამოსვლებით ყოველმხრივ უწყობდა ხელს ქვეყანაში ქაოსის დამკვიდრებას. ხელისუფლებაში მოსვლის შემდეგ კი ყველა ნორმალურ ადამიანს მოაბეზრა თავი გამუდმებით წარმოთქმული და ჩახვეული ფრაზით: "ნაცები 9 წელიწადი ანგრევდნენ ქვეყანას". ყველამ ძალიან კარგად იცის, წყალტვინა ხალხის გარდა, რომ ეს ასე არ იყო და რომ სწორედ იმ 9 წელიწადში წამოდგა ფეხზე ქვეყანა და შედგა როგორც სახელმწოფო. სწორედ სახელმწიფოს შექმნა იყო ნაცების ისტორიული მისია, რაც მათ ღირსეულად შეასრულეს. რა თქმა უნდა, ეს არ იყო სრულყოფილი სახელმწიფო, მაგრამ ეს უკვე იყო სახელმწიფო და არა ის ნაგავსაყრელი, რომელიც ნაცემაბდე გვახსოვს. ასე, რომ ნაცების დამსახურების თინათინისელი შეფასება, რბილად რომ ვთქვათ, უსინდისობაა. იმ კოალიციას (უფრო სწორად კი ხროვას), რომელშიც შემდეგ მოვიდა სათავეში და რომელშიც თინათინს წამყვანი როლი ეკავა, ისტორიულად სწორედ ის ევალებოდა, რომ მიშას დროს შექმნილი სახელმწიფო გაეუმჯობესებინა, მისი უარყოფითი მხარეები გამოესწორებინა და დადებითი განემრავლებინა. როგორ შესძლო ამ ხროვამ მასზე დაკსრებული მისიის შესრულება, ამას ყველა ჩვენგაგი ცხადად ხედავს. იმის ნაცვლად, რომ წინა ხელისუფლებისათვის მადლობა გადაეხადა ქვეყნის განვითარებაში შეტანილი ისტორიული წვლილისთვის და კიდევ უფრო წინ წასულიყო სახელმწიფოებრივი სრულყოფის გზაზე, თინათინის მშობლიურმა კოალიციამ (ხროვამ) აირჩია ბოღმისა და უირთიერთდაპირისპირების გზა, მოსპო ნაცების ყველა მონაპოვარი, გააჩერა ქვეყნის განვითარებისთვის აუცილებელი პროექტები, ააღორძინა ნიპორტიზმი და არაპროფესიონალიზმი, კვლავ გააჩინა გამქრალი კორუფცია და კრიმინალი, გააჩანაგა ეკონომიკა, ქვეყნის განვითარება 6-7%-იდა

ზეკი2017-03-09 12:04:54
(გაგრძელება)
ქვეყნის განვითარება 6-7%-იდან 2-3%-მდე ჩამოიყვანა. თუ რამე დადებითი გააკეთა (მაგალითად, ჯანდაცვის სფეროში), ისიც მიშას მიერ 10-ჯერ გაზრდილი ბიუჯეტის ხარჯზე, თორემ ამათმა ბიუჯეტს თუნდაც ერთი თეთრი შემატეს? და რა გააუმჯობესეს? ადამიანის უფლებები? აღარ გვისმენენ? ლოგინებში არ გვივარდებიან? მედიასაშუალებებს არ დასდევენ? მეტი დემოკრატია გვაქვს? ამ ყველაფრის "შემოქმედი" კი სწორედ ის ხროვაა, რომლის აქტიური წევრიც გახლდათ ქალბატონი თინათინი. და რამდენიც არ უნდა იძახოს, "ოცნების" წევრი არასოდეს ვყოფილვარო, ყველას კარგად გვახსოვს როგორ ათენ-აღამებდა ბოძინას ხოტბაში. აღარაფერს ვამბობ მისი და მისი სამარცხვინო თანაპარტელების ყოვლად მოღალატეობრივ პოზიციას აფხაზეთის საკითხში. საბედნიეროდ (თუ საუბედუროდ...) ამის ჩანაწერებიც არსებობს.

დაამატე კომენტარი (მაქსიმუმ 2000 სიმბოლო) |

სახელი (მაქს. 20 სიმბოლო)

ელ–ფოსტა (არ გამოქვეყნდება)



გამოკითხვა
თქვენი აზრით, ქვეყანაში მძიმე დანაშაული:
  
ტოპ ათეული
1. "გაავრცელეთ!!! ბევრმა არც კი იცის!!! არადა ძალიან სასარგებლოა"
2. "საბოლოოდ მოვეფერები შენს გაყინულ ხელებს" - ეკა ყურშიტაშვილის სევდიანი წერილი
3. პარანორმალური მოვლენა და შეშინებული მოსახლეობა - რა ხდება შამგონაში? (ვიდეო)
4. რა დაწერა 4 შვილის დედის მკვლელმა რამდენიმე დღით ადრე სოციალურ ქსელში?
5. "15 წლის სკოლის მოსწავლე 40 წლის ბაბულიკამ გააუპატიურა... რეაქცია ნული"
6. "ხალხო, წაიკითხეთ! შოკი მაქვს! სახლების ფანჯრებზე წმინდანები გამოისახა"
7. „რის მეოთხე სტადია, რა მეოთხე სტადია“ - გია მაისაშვილის ეს წერილი ძალიან გაგახარებთ
8. „ნიჟარაძე ვერ იტანს ლამაზ გოგოებს“ - როგორ ეხმაურებიან სოფო საჟინიანის გამოსვლას?
9. 112-ის ოპერატორის სწრაფმა რეაგირებამ 24 წლის გოგონა სუიციდისგან იხსნა
10. ცნობილი ექიმი რეზო გაგუა გარდაიცვალა
სარეკლამო ადგილი - 83
252 x 60
რეკლამა საიტზე
ტელ.: (+995 32) 2-000-247
599 877-901