ადრე ლენინი იძახდა „პროლეტარებო ყველა ქვეყნისა შეერთდითო“. ახლა მისი სულიერი შვილთაშვილი ამ ფრაზის ინტერპრეტირებას ახდენს და ამბობს, აფერისტებო ყველა ქვეყნისა შემომიერთდითო. 

ჰოდა შეუერთდა ზვიად ზვიადაური მას... კაცის ბუნებაა ასეთი. დიდი მიღწევების მქონე ადამიანებს ბევრ რამეს პატიობენ. სხვა თემაა, რამდენად სწორი მიდგომაა ეს, მაგრამ ფაქტია და ქართული სინამდვილე ვერსად გაიქცევა.  

ივანიშვილის დაძახილზე იმდენი შენიღბული ნაძირალა გაექანა შუშის სასახლისკენ რომ ალბათ, თვით ლენინიც, გაკვირვებისაგან ტრიალებს "ბიბის" სათაყვანებელ მავზოლეუმში.

ზვიადაური, ერთ დროს ქართული ძიუდოს სიამაყე გახლდათ და მის შესახებ წამოსულ ათასგვარ საეჭვო ხმას, ყურს არ ვუგდებდით. ესეც ქართული ხასიათის მინუსია. 

ახმეტელები ამბობდნენ, თქვენ კი ზეიმობთ მაგ კაცის გამარჯვებებს ქალაქში, მაგრამ მშობლიური სოფელი კაცად არ მიიჩნევსო. რას სთხოვდნენ ახმეტელები ზვიადაურს?

კაცმა რომ თქვას არაფერს განსაკუთრებულს. აბა რა არის იმაში განსაკუთრებული, ჭკუადამჯდარმა , ჩამოყალიბებულმა სპორტსმენმა კაცმა, ერთმანეთისგან გაარჩიოს სრულწლოვანი და არასრულწლოვანი? 

თავის დროზე, ახმეტიდან წამოსულმა ამ ამბებმა, თბილისს მაინც ის აფიქრებინა, რომ წარმატებული კაცია და შეიძლება მტრებს შური ალაპარაკებთო. არადა მიამიტებს უფიქრიათ ასე...

ამასთან შედარებით, მკითხველს სასაცილოდ და, შაირად ნათქვამი ლექსის შინაარსად მოეჩვენება ის ფაქტი, რომ ზვიადაური, ერთერთი ახლობლის ქორწილში მწარედ სცემეს, იმის გამო რომ პატარძალს უშნოდ გაეღლაბუცა.  

თუ პირველი ეპიზოდი ტრაგიკულია, მეორე კი კომიკური (კომიკური მკითხველისთვის, თორემ იმ ახმეტელისთვის გეკითხათ, ვის პატარძალსაც ზვიადაუდი წაეპოტინა), მესამე კრიმინალურია...

საქმე ისაა, რომ ზვიადაურს სერიოზული პრობლემები აქვს სამეგობროსა და სანათესაოში. პრაქტიკულად, მის გარემოცვაში ოჯახი არ რჩება, ვისგანაც სპორტსმენს ფული არ აქვს ნასესხები... 

ერთ-ერთი ასეთი მიჩუმათებული სკანდალური ისტორია, ასევე ცნობილი სპორტსმენისა, მისი ახლო ნათესავის სახელს უკავშირდება, რომელსაც ზვიადაურმა დიდი ოდენობის თანხა გამოართვა და დღემდე არ უბრუნებს.

კაცმა რომ თქვას, ბიძინა კი უხდის მას იმდენს, რომ ყველა მევალე გაისტუმროს, მაგრამ ზვიადაური ძველ მავნე ჩვევას - „ყომარბაზობასა“ და ლოთობას ვერ ღალატობს. როგორც ამბობენ, ბიძინას მიერ მისთვის გახსნილი ყველა ანგარიშის გზა კაზინოებში ბოლოვდება.

აფერისტობა, ის თვისებაა, რომელიც ზვიადაურს, ამერიკული ფილმების გმირებს ამსგავსებს. მისი და რაზიკაშვილის „ოლიმპიური ვარსკვლავი“ კი ფანტასტიკის სფეროს სცდება აფერის თვალსაზრისით.

ათასობით გადაგდებული და მოტყუებული ადამიანი, რომელსაც ამ სამშენებლო კომპანიის ბიუჯეტში უკანასკნელი კაპიკები აქვთ შეტანილი, ზვიადაურის თრილერული თაიმ–ლაინის ყველაზე უფერული ეპიზოდია. 

არადა, ყველას ახსოვს, დამოკლებულ შარვლიანი, პატიოსანი გამომეტყველების ახალგაზრდა, რომელსაც სპორტდარბაზამდე მისასვლელი გზის ფულიც არ ჰქონდა.

ზვიადაურმა სწორედ ის ადამიანები გადააგდო, ვინც მისი გზა გაკვალა, მოყინულ გზაზე ფეხით სიარულიდან, „ჰამერებით“ გრიალამდე. დღეს ზვიადაური ყოფილი სპორტსმენი, ყოფილი პატიოსანი, ღარიბი ბიჭია, რომელმაც ამ სტატუსებთან ერთად დაკარგა საახლობლო, სანათესაო, სამეგობრო... 

სამაგიეროდ, მას ახლა მაძღარი ბიძინა ჰყავს, რომელსაც გვარიანად ყვლეფს. თუმცა, როცა "სტაიანშიკებთან" ერთად დათვრება, "არიფ" ივანიშვილს უკანასკნელი სიტყვებით აგინებს... "გოიმია" და "აზრზე არ არის"-ო...

მართალია, სავარაუდოდ, ივანიშვილმა ჯერ არც იცის, თუ როგორ ატრიალებს მის სახელსა და გვარს ზვიადაური ყველა ბრუნვაში. თუმცა, როცა ამას გაიგებს, ალბათ ზვიადაურს უკვე სხვა მსხვერპლიც ექნება შერჩეული...