მოსკოვში მოკლულ  რომან დუმბაძეს, თბილისში, დღეს ჩამოასვენებენ. თბილისიდან კი ბათუმში გადაასვენებენ.

მოსკოვში მკვლელობის ვერსიებზე საუბრობენ, რომელთაგანაც საგამოძიებო კომიტეტი ჯერ განსაკუთრებულად არცერთს არ გამოყოფს, თუმცა ოფიციალურ და არაოფიციალურ დონეზეც, აპელირება კვლავ „ქართულ კვალზე“ ხდება.

იმისთვის, რომ დუმბაძის მკვლელობაში საქართველოს ხელისუფლება და ქართული სპეცსამსახურები დაადანაშაულოს, მოსკოვი მისთვის საკმაოდ დამამცირებელ ნაბიჯზე წავიდა: შუა მოსკოვში, დღისით, მზისით ჩადენილ მკვლელობას „ქართველ აგენტებს“ უკავშირებენ და თან დასძენენ, რომ რუსეთი სავსეა სააკაშვილის ჯაშუშებითა და ქილერებით, რომლებიც, გამოდის, რომ თავის ნებაზე ათამაშებენ პუტინის სპეცსამსახურებს, - თუ არ ჩავთვლით იმას, რომ ეს „ქართველი აგენტები“ ჯერ ისე „გადაძვრნენ“ საზღვარზე, რომ რუსი მესაზღვრეები გონზეც არ არიან.

გამოძიების ამ ერთ-ერთ ვერსიას ზურგს უმაგრებენ რუსეთში მყოფი და ვლადიმერ პუტინთან დაახლოებული და მისი მოტრფიალე ქართველებიც, რომლებიც საქართველოს ხელისუფლების ოპონირებით არიან დაკავებულები. დუმბაძის მკვლელობის შესახებ საუბრისას,  ისინი რუსულ მედიაში ექსპერტების სტატუსით წარმოჩინდებიან. ასე, მაგალითად, თენგიზ კიტოვანი და ვლადიმერ ხომერიკი ამტკიცებენ, რომ ყოფილი გენერალი სააკაშვილმა მოკლა და რომ „ქართული დაზვერვა რუსი ქილერების მომსახურებით სარგებლობს“.

თუმცა, ზოგიერთი რუსული მედიასაშუალება მაინც სვამს კითხვას, - თუკი საქართველოს ხელისუფლებას დუმბაძის სიკვდილი სურდა, ამის გაკეთება მას გაცილებით ადრე და ბევრად ნაკლები სირთულეების გარეშე შეეძლო, როცა დუმბაძე ციხეში მის ხელში იყო და არა ახლა, - რომ „მეამბოხე გენერალი ჯერ ციხიდან გაეშვათ, მერე კი მის მოსაკლავად ქილერები მოსკოვში გაეგზავნათ“.

ამ „ქართული კვალის“ ვერსიის პოპულარიზაციაში რუს გამომძიებლებს და მოსკოვში „მოღვაწე“ ქართველ ბიზნეს-პოლიტ-ოპოზიციას ზოგიერთმა რუსმა ექსპერტმაც აუბა მხარი. „ქართული კვალის“ განვრცობა საინტერესო მიმართულებით ხდება. მაგალითად, რუსეთის საზოგადოებრივი პალატის  წევრი გიორგი ფედოროვი ამბობს, რომ „ქართულ სპეცსამსახურებს რუსეთში დამხმარეები ჰყავთ, არის ფართო აგენტურული ქსელი. ან ამ ოპერაციაში მათ სხვა უცხოური სადაზვერვო სამსახურები დაეხმარნენ. სხვა შემთხვევაში ამის განხორციელება შეუძლებელი იყო“ - ციტირებს ფედოროვს „მოსკოვსკი კომსომოლეცი“.

ფედოროვი კრემლის საყვარელ თემატიკას ანვითარებს: მტერი საქართველო სხვა უცხოური მტერი სახელმწიფოების სპეცსამსახურებთან ერთად მოქმედებს. სხვათა შორის, ასეთი სქემა მაშინაც სახელდებოდა, როცა რუსეთში ოპოზიციური ტალღა აგორდა, რომლის დაფინანსებასაც „საზიზღარ ამერიკას“ მიაწერდნენ და მთელი რიგი სტატიები მიუძღვნეს თემას, თუ როგორ მიემართებოდა უცხოური ფული საქართველოს გავლით კრემლის წინააღმდეგ კამპანიის დასაფინანსებლად.

ქართველი ჯაშუშები შეეპარათ ქვეყანაში, მაგრამ ჯერჯერობით, ვერც იმას ახერხებენ, დუმბაძის მკვლელობის ყველაზე სარწმუნო ვერსია მაინც დაასახელონ.

ამ დრომდე განიხილება ზემოაღნიშნული „პროპაგანდისტული“ ვერსია, უბრალოდ, კრიმინალური ვერსია და ასევე გამოძიების მიერ დასახელებული „ქურდული“ ვერსია - „მოსკოვის აჭარის დიასპორაში გავლენების გადანაწილებისა და ერთმანეთისადმი კონკურენციაში მყოფი დანაშაულებრივი ეთნიკური დაჯგუფებების ბიზნეს-ინტერესების კონფლიქტი“. დუმბაძე ე.წ. კანონიერი ქურდების - „ტაროსა“ და „დედ ჰასანის“  კონკურენტი დაჯგუფებების ბიზნეს-ინტერესების დაპირისპირების მსხვერპლად დასახელდა.

გაზეთი „კომერსანტი“ წერს, რომ რომან დუმბაძის მკვლელობა უკავშირდება „გარდაცვლილის ბიზნესს და საქართველოდან წამოსული კრიმინალური სამყაროს წარმომადგენლებთან მის ურთიერთობას, კერძოდ, კანონიერი ქურდის ტარიელ ონიანის (ტარო) კლანს.“